Zaktualizowano: 2 dni temu
Czym jest choroba Hashimoto?
Choroba Hashimoto (przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy) jest schorzeniem autoimmunologicznym, w którym układ odpornościowy atakuje własną tarczycę, prowadząc do jej stopniowego uszkodzenia i zmniejszenia jej zdolności do produkcji hormonów: tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). T3 i T4 odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy, wpływając na tempo przemiany materii, rozwój i funkcjonowanie serca, układu nerwowego, pokarmowego oraz innych narządów. Bez odpowiedniego poziomu tych hormonów organizm nie jest w stanie funkcjonować prawidłowo. Więcej o objawach skórnych choroby – w artykule „Jak choroba Hashimoto wpływa na skórę, włosy i paznokcie?”.
Jakie zabiegi medycyny estetycznej można wykonywać, chorując na Hashimoto?
To pytanie pojawia się najczęściej u osób z Hashimoto, chcących poprawić wygląd swojej skóry za pomocą zabiegów medycyny estetycznej. Choroba Hashimoto dotyka dziesięć razy częściej kobiet niż mężczyzn, a ryzyko zachorowania zwiększa się wraz z wiekiem. Osoby z chorobą Hashimoto mogą odczuwać obawy przed zabiegami medycyny estetycznej z kilku powodów:
Autoimmunologiczny charakter choroby – Hashimoto to choroba autoimmunologiczna, co oznacza, że układ odpornościowy atakuje własne tkanki. Niektóre zabiegi estetyczne, zwłaszcza te stymulujące organizm do regeneracji (np. osocze bogatopłytkowe, nici liftingujące), mogą pobudzać układ odpornościowy, co potencjalnie może nasilać stan zapalny.
Zaburzona regeneracja skóry – u osób z Hashimoto często występują problemy z gojeniem ran, suchość skóry oraz jej mniejsza elastyczność. Może to wpływać na dłuższy czas rekonwalescencji po zabiegach oraz większe ryzyko powikłań.
Nadwrażliwość na składniki preparatów – niektóre osoby z Hashimoto mają większą skłonność do reakcji alergicznych lub nadwrażliwości na substancje zawarte w wypełniaczach (np. kwas hialuronowy) lub znieczuleniach stosowanych przy zabiegach.
Wymienione czynniki nie są jednak bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonywania zabiegów medycyny estetycznej. Lekarz rozważający wykonanie zabiegu musi uwzględnić stopień zaawansowania choroby, a pacjent zadbać o unormowanie wyników przed procedurą. Osoba z Hashimoto, planująca zabieg medycyny estetycznej, powinna skrupulatnie przestrzegać wszystkich zaleceń lekarskich.
Należy jednak pamiętać, że u osób chorych efekty zabiegów mogą być mniej widoczne ze względu na osłabioną regenerację skóry, wolniejszą przemianę materii oraz spowolnioną aktywność komórek.
Zabiegi, które można wykonywać
Zabiegi z użyciem toksyny botulinowej
Toksyna botulinowa to substancja, która blokuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, dzięki czemu zmniejsza napięcie mięśni i może zmniejszać widoczność zmarszczek mimicznych. Zabieg ten jest zwykle dobrze tolerowany przez osoby z Hashimoto, ponieważ nie wywołuje silnej reakcji zapalnej i nie wpływa na gospodarkę hormonalną.
Warto zwrócić uwagę na skład preparatu – niektóre osoby mogą być wrażliwe na substancje pomocnicze zawarte w preparatach toksyny botulinowej typu A. Toksyna botulinowa jest lekiem wydawanym na receptę – o możliwości jej zastosowania, dawce i obszarze podania decyduje lekarz po konsultacji i kwalifikacji.
Zabiegi z użyciem osocza bogatopłytkowego
Terapia osoczem bogatopłytkowym (PRP) wykorzystuje własne osocze pacjenta, bogate w czynniki wzrostu, które stymulują regenerację skóry. Zabieg jest naturalny i biokompatybilny, ponieważ wykorzystuje krew pacjenta, co minimalizuje ryzyko alergii. Może poprawiać kondycję skóry i włosów, co jest istotne dla osób z Hashimoto borykających się np. z nadmiernym wypadaniem włosów.
Zabiegi z użyciem hydroksyapatytu wapnia
Hydroksyapatyt wapnia to substancja stosowana jako wypełniacz oraz biostymulator pobudzający skórę do produkcji kolagenu. Nie wpływa na pracę tarczycy i nie wywołuje silnej odpowiedzi immunologicznej.
Zabieg HIFU (High-Intensity Focused Ultrasound)
HIFU to technologia wykorzystująca skoncentrowane ultradźwięki do liftingu skóry i stymulacji produkcji kolagenu. Nie wprowadza substancji obcych do organizmu. Działa w głębszych warstwach skóry, pobudzając jej naturalną regenerację.
Może wywołać przejściowy stan zapalny w skórze, dlatego ważne jest, aby przed zabiegiem pacjent był w stanie eutyreozy (prawidłowego, stabilnego poziomu hormonów tarczycy).
Radiofrekwencja mikroigłowa
Radiofrekwencja mikroigłowa łączy mikronakłuwanie z energią RF, co prowadzi do regeneracji skóry i stymulacji kolagenu. W tej metodzie skóra jest nakłuwana mikroigłami, co powoduje drobne uszkodzenia stymulujące regenerację. Następnie poddaje się ją ogrzewaniu za pomocą promieniowania elektromagnetycznego, które obkurcza włókna kolagenowe i zwiększa napięcie tkanek.
Może powodować miejscowy stan zapalny, dlatego zaleca się jej wykonywanie w okresie stabilizacji choroby. Warto także stosować preparaty łagodzące po zabiegu, by zminimalizować podrażnienia skóry.
Zabiegi z wykorzystaniem ablacyjnego lasera frakcyjnego
Laser frakcyjny ablacyjny (np. CO2) usuwa warstwę naskórka i pobudza skórę do odbudowy. Stosuje się go w redukcji blizn, zmarszczek i przebarwień. Zabieg powoduje kontrolowane mikrouszkodzenia skóry, co może wywołać stan zapalny – u osób z Hashimoto konieczna jest odpowiednia pielęgnacja i nawilżenie skóry po zabiegu.
Do jakich zabiegów należy podejść z większą ostrożnością?
Zabiegi wymienione poniżej nie są całkowicie przeciwwskazane dla osób z Hashimoto. Wymagają jednak dokładniejszej kwalifikacji pacjentów oraz unormowania poziomu hormonów przed ich wykonaniem. Przed zabiegiem należy sprawdzić poziom TSH, który jest kluczowym wskaźnikiem wyrównania funkcji tarczycy.
Zabiegi z użyciem kwasu hialuronowego
Kwas hialuronowy naturalnie występuje w organizmie, dlatego jest biozgodny i zazwyczaj nie wywołuje negatywnych reakcji. Jednak w wyniku procesu biotechnologicznej produkcji może zawierać niewielkie ilości zanieczyszczeń, które mogą powodować nadreaktywność. U osób z Hashimoto dawka nieszkodliwa dla osób zdrowych może wywołać nasiloną reakcję autoimmunologiczną organizmu.
Zabieg z nićmi liftingującymi
U osób z Hashimoto nici mogą być traktowane przez organizm jako ciało obce, co może wywołać odpowiedź immunologiczną.
