Suchość skóry - kiedy jest przejściowym objawem, a kiedy wymaga konsultacji?

Suchość skóry pojawia się wtedy, gdy dochodzi do zaburzenia funkcji bariery naskórkowej. W praktyce oznacza to nadmierną utratę wody oraz niedobór składników odpowiedzialnych za utrzymanie elastyczności i integralności skóry.

Problem może mieć charakter sezonowy i przejściowy, ale może również towarzyszyć chorobom dermatologicznym lub ogólnoustrojowym. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć mechanizmy odpowiedzialne za zaburzenie bariery naskórkowej, przeczytaj opracowanie dotyczące funkcji bariery skórnej.

Objawy, które mogą wskazywać na zaburzenie bariery skórnej

Do najczęstszych objawów należą:

• uczucie ściągania skóry,

• szorstkość i zmatowienie,

• nadmierne złuszczanie,

• świąd lub pieczenie,

• skłonność do podrażnień i pęknięć.

Objawy mogą nasilać się w okresie jesienno-zimowym, po ekspozycji na czynniki drażniące lub przy niewłaściwej pielęgnacji.

Kiedy suchość skóry wymaga konsultacji?

Warto rozważyć konsultację specjalistyczną, gdy:

• suchość utrzymuje się mimo regularnej pielęgnacji,

• pojawiają się pęknięcia, sączenie lub nasilony świąd,

• problem dotyczy niemowląt lub osób starszych,

• suchość współistnieje z rozpoznaną dermatozą, np. Atopowe zapalenie skóry,

• objawy istotnie obniżają komfort życia.

W takich sytuacjach konieczna może być indywidualna ocena dermatologiczna oraz ustalenie przyczyny zaburzeń bariery.

Możliwe kierunki postępowania

Postępowanie zależy od przyczyny i nasilenia objawów.

W przypadku łagodnych zaburzeń podstawą jest odpowiednio dobrana pielęgnacja wspierająca odbudowę warstwy ochronnej skóry. Regularne stosowanie preparatów o działaniu nawilżającym i natłuszczającym może ograniczać przeznaskórkową utratę wody oraz poprawiać komfort skóry.

W sytuacjach przewlekłych, nawracających lub towarzyszących chorobom skóry konieczne może być rozszerzenie postępowania terapeutycznego. Zakres możliwych metod został omówiony w sekcji dotyczącej terapii wspierających odbudowę bariery skórnej.

Dobór preparatów i ewentualnych metod leczenia powinien zawsze uwzględniać wiek pacjenta, nasilenie objawów oraz choroby współistniejące.